Ik verklaar de liefde!

Afgelopen thuispeelzaterdag was ik vrij van spelen. Overigens, niks leuk!

Maar elk nadeel heeft zijn voordeel. Nu kon ik gaan kijken naar Dames 1 en Heren 1.

En beide teams hebben het momenteel zwaar. Het vertrek van ervaren D1 speelsters en het daardoor op het laatste moment de teamindeling moeten omgooien, heeft het lastig gemaakt. En dan starten in de promotieklasse. Een uitdaging van jewelste. Niet gek dat de eerste drie wedstrijden verloren gingen. Ik had al wel gehoord dat de stemming goed bleef. En dat is namelijk het belangrijkste, mag ik op mijn ouwe dag wel zeggen.

Bij de heren was het team niet al te veel gewijzigd. Wel zijn twee vaste waarden voor hun stage een half jaar in het buitenland en is één speler voor langere tijd geblesseerd. En dan is er ook nog geen vaste coach. Dus allemaal wel wat lastig. De start van het seizoen was dan ook stroef. Afgelopen week belde een journalist van De Gelderlander mij op omdat hij graag wat meer wilde weten over Scylla en dan met name over deze twee teams die toch het vlaggenschip van de vereniging zijn. Hij vertelde mij dat hij een uitwedstrijd van Scylla (H1) had gezien omdat hij een verhaal over de tegenstander wilde schrijven. Hij had gezien dat wij slechts met 7 waren en de tegenstander met 12. Scylla kreeg klop en verloor met 4-0. Maar het was deze journalist opgevallen hoe goed de stemming bij ons H1 bleef en hoe er voor elkaar werd geknokt. Hij sprak zijn bewondering uit. En hoewel ik natuurlijk geen deel uit maak van dit team, voelde ik mij trots. “Kop omhoog in voor- en tegenspoed!”.

Nu terug naar de wedstrijden die ik gezien heb. D1 won met 4-0. Ik overdrijf niet als ik zeg dat dit één van de leukste wedstrijden is geweest die ik ooit heb gezien. Een heel jeugdig team met een paar speelsters met meer ervaring. Een coach die rust uitstraalde en waarvan ik weet dat zijn inzicht onovertroffen is. Er werd zo onvoorstelbaar gestreden voor elke bal. Onmogelijke ballen werden, puur op inzet, alsnog gehaald. En dan leverde dat dikwijls nog een punt op ook. En de punten werden gevierd. En dat aanstekelijke vieren van de succesjes legde gelijk weer de basis voor het volgende punt. De tegenstander werd duidelijk geïmponeerd door deze explosie van energie en spelvreugd. Maar het was niet alleen enthousiasme. Er werd ook nog eens heel erg vaak zeer knap volleybal getoond. Mooie aanvallen. Knappe verdediging en heel goed spelverdeling. Meiden, jullie waren zó goed! Zó de moeite waard om te zien! En daarom verklaar ik hierbij de liefde aan het team D1. Ik ben een grote fan van jullie.

Toen een half uurtje pauze, met tosti en chocomel dankzij de bemensing achter de bar. Ook een soort overwinning van Scylla als vereniging in zijn geheel. Goed werk van onze vrijwilligerscoördinatoren team.

Toen H1. Ik was wat gespannen omdat ik ook dit team zo enorm graag een succesje zou gunnen. Een succesje wat mij voor het moreel van het team erg belangrijk leek. Maar ook voor Scylla als vereniging gewenst. De mannen moesten helaas wel tegen nummer 3 spelen. Op voorhand moeilijk dus. De eerste set ging werd jammer genoeg net verloren. Maar het was close. Het had ook andersom kunnen gaan. H1 speelde goed en ook hier met veel inzet en zichtbare spelvreugde. Ik vreesde voor het verdere verloop van de wedstrijd. Wat doet zo’n nipt verlies met de psyche van het team? En toen gebeurde het! De volgende drie sets werd gewonnen. Wel met spanning, maar zó verdiend. Wat een inzet en wat een klasse aanvallen zorgvuldig opgebouwd uit de verdediging en prima spelverdeling. Een groot genot om naar te kijken. En daarom verklaar hierbij de liefde aan het team H1. Ik ben een grote fan van jullie.

En wat mij betreft mag de hele vereniging trots als een pauw zijn op deze twee vlaggenschepen, waar zoveel eigen jeugd in zit. Dit hebben wij als Scylla helemaal zelf verdiend.

En wat een groot genot en grote eer als je in één van deze twee teams mag spelen!

Hans Konig