Nieuws

Hulpeloos ver weg

Laat ik niet gaan klagen.  Ik ben bezig aan een prachtige opdracht op het gebied van drinkwater in Zuid-Afrika, ingehuurd door een prachtig bedrijf. Interessant werk en ik word prima in de watten gelegd. Dus wat wil een mens nog meer?

Maar wat is het vér weg en wat duurt het lang!

Naast het feit dat ik mijn gezin erg mis, komt de heimwee toch ook voor een groot deel door het gemis van mijn volleybal en Scylla. Ik had de reis al een beetje naar mijn volleybalagenda kunnen inpassen. Zondagochtend weg, na de thuisspeeldag. Geen wedstrijd missen dus. Wel een beetje gammel. Maar beter zo dan ook deze wedstrijd moeten missen. Maandagavond missen van een wedstrijd met mijn team Site4U. Woensdag de training missen. Maandag erop weer de wedstrijd missen. En dan ook nog horen dat ze twee keer zonder mij hebben gewonnen. Dan nog één training missen en dan om vrijdagochtend 5 oktober weer aankomen op Schiphol. Gelukkig net op tijd voor de bestuursvergadering op vrijdagavond. En natuurlijk op tijd voor mijn wedstrijd op zaterdag, al zal ik wel op de bank moeten beginnen wegens het missen van de training. Maar ik ben erbij! Goden zij dank! En dankzij mijn welwillende teamgenoten, mag ik mijn bijdrage aan de teaminzet voor de CMV op zaterdagochtend aan mij voorbij laten gaan. Bedankt guys!!

En dan was er van de week nog het probleem over de dreigende kantinesluiting op 6 oktober. Te weinig aanmeldingen voor de Vlinderuren die op zo’n zaterdag moeten worden ingevuld. Een nachtmerrie! Maar ik begreep wel dat niet anders zou kunnen. Tussen de volle agenda door heb ik, zo goed al kwaad het ging, met Joyce via WhatApp contact hierover gehad. Maar veel kon ik haar niet bieden. En wat voel je je dan ver weg als je zo’n super-gewaardeerde vrijwilligerscoördinator verdrietig hoort vertellen dat er te weinig aanmeldingen zijn voor de vele functies op zaterdag en dat de consequentie wel moet zijn dat de kantine dicht blijft.  En dan lees je de noodoproep in weekbrief, op de site en op Facebook. “Kom op leden, meld je aan”, denk je dan vanuit het verre Afrika. “Nu moet het gebeuren!”

En wat kun je dan ineens weer blij zijn wanneer je 's avonds de App van Joyce ontvangt waarin ze meldt zo blij te zijn met de grote steun vanuit Scylla. Goed gedaan Joyce en leden van Scylla! De kantine kan open!

De kracht van Scylla!

Hans Konig