Nieuws

Afrikaanse teamanalyse!


Toen ik mij tijdens de laatste training afmeldde voor de training erop, wegens een zakenreis naar Zuid-Afrika, reageerden mijn teamgenoten gelukkig “not amused”. Stel je voor van wel!

“Dan kan er dus ook geen stukje in de weekbrief komen.” aldus een bijdehand. Waarop een wijsneus vroeg in welke eeuw de bijdehand eigenlijk leefde. En vervolgens weer een derde bemoeial die opmerkte dat mijn hoofd dan niet naar een te schrijven bijdrage kan staan. Nummer vier bracht spottend in dat ik dan de spelers van H5 wel met het Afrikaanse dierenrijk kan vergelijken. Vervolgens gaan de mannen dan over tot een totaal ander gesprek, zonder ook maar enige nieuwsgierigheid te hebben naar een reactie van degene die in deze conversatie de hoofdrol speelt, zijnde “moi”.   Toch heb ik ze lief. Maar nummer vier bracht mij toch op een idee en daagde mij eigenlijk onbedoeld uit.

Een teamanalyse met behulp van een vergelijking met het Afrikaanse dierenrijk kan best verhelderend en leerzaam werken. Het is elk team aan te raden. Ik denk dat elk team zijn diversiteit aan spelers heeft. Ieder met zijn eigen kwaliteiten en eigenaardigheden. Als je elkaar maar aanvult! Dit te onderkennen, levert teamzicht op. Misschien iets voor de trainers van onze selectieteam? Het is de juiste combinatie van individuen die er een team van moeten maken. En een team is H5 in ieder geval!

Als team zijnde, is H5 als een troep Wilde Honden. Individueel op jacht zou niet tot succes leiden. Dan zou de Wilde Hond van honger sterven. Maar als ze gezamenlijk jagen als een team, zijn ze zeer succesvol. Gezamenlijk bepalen ze de strategie, leggen een hinderlaag en jagen om de beurt, zodat het prooidier van uitputting zich uiteindelijk over moet geven. Ja, daar mag je gerust H5, als team, mee vergelijken. Maar nu individueel. Ik zal een poging doen. Overigens kom gerust langs om eens een wedstrijd te bekijken en oordeel dan of mijn vergelijkingen op gaan. Overigens hebben de vergelijkingen die ik ga maken niets met het uiterlijk van de spelers te maken. Op twee na dan.

Daar gaat hij:

Jan Snel. Onze spelverdeler. Tevens Scylla fotograaf en projectleider/initiator voor de realisering van onze Beach-accommodatie. Jan is toch echt het best te vergelijken met de Afrikaanse Uil. Zeer wijs, ervaren, goed inzicht en laat zich zeker niet snel van de wijs brengen.

Erik-Jan. Middenaanvaller. Ik zou hem het best met een slingeraapje kunnen vergelijken. Dus nogmaals; het heeft niets met het uiterlijk van doen. Maar bij een slingeraapje zie ik een slingerende aap van tak to tak slingeren. En als je denkt dat hij de tak gaat missen, slingert er van achteren nog een arm uit het niets om de tak te grijpen en niet te vallen. Als Erik-Jan de bal dreigt te missen komt er altijd nog wel een arm van achteren om met een molenwiek alsnog de bal op de grond bij de verbouwereerde tegenstander te krijgen.

Jan Jonker. Diagonaal of buitenaanvaller. Jan is het type luipaard. Een beetje lui wel. Relaxen in het veld. Althans zo lijkt dat, totdat hij er moet staan en dan met grote accuratesse en snelheid toeslaat. Wetend en vertrouwend dat het altijd goed komt.

Evert. Spelverdeler. Veel wijsheid en spelinzicht. Ik kan hem het best met een arend vergelijken. Hoog boven het veld circuleren met een scherpe helikopterblik. Hij ziet net als een arend werkelijk alles. Zeer scherpe blik. Een opstellingsfout, een gaatje in de verdediging of voetfout bij de tegenstander ziet hij eerder dan de scheids. Levert veel punten op.

Arco. Middenaanvaller. Die vind ik het meest te vergelijken met de Afrikaanse cobra. Deze slang is zeer giftig en kan zeer venijnig, dodelijk uit de hoek komen. En na zijn aanval blijft deze slang onverschrokken boos voor zich uitkijken. Intimidatie! Helpt zeker!

Andries. Buitenaanvaller maar bovenal aanvoerder. Dus een leeuw. Hij is de absolute koning van dit bonte dierenrijk. En niet te beroerd om serieus zijn steentje bij te dragen.

Wiegert. Buitenaanvaller en materiaal beheerder van Scylla. Dit is onze benjamin. Hij dartelt en springt in het rond, met overigens groot succes in het veld. Hij is absoluut de galantste en hoogst springende speler van H5. Een impala dus.

Marc-Peter. Middenaanvaller en net nieuw bij Scylla. Hij is zo lang dat ik hem wel met een giraf moet vergelijken. In dit geval dus wel het uiterlijk. Maar niet alleen. Een giraf heeft nog een andere eigenschap. Het is het lievelingsdier van vele safari-gangers en het dier lijkt altijd vriendelijk en gemoedelijk. Ook hier zie ik een duidelijke overeenkomst. Belangrijk voor de teambinding.

Hans. Diagonaal. Moi! Vele bijnamen hebben mijn teamgenoten al gebruikt om mij te duiden. “Kabouter” is er één van. Vind ik onterecht. Tja, in de wereld van de lange mannen, reik ik nu eenmaal niet het hoogst. Hiervan uitgaand zou je de vergelijking met een veldmuis kunnen hanteren. Nogmaals; ik vind het ongepast en daarom kies ik in deze toch voor een stokstaartje. Weliswaar ook klein van stuk, maar trots rechtopstaand, de omgeving overziend, te midden van mijn medespelers.

Ik kan iedereen aanraden om de spelers van zijn/haar team te vergelijken met dieren. Het geeft een verrassend inzicht in ieders rol en toegevoegde waarde in het team.

Hans Konig.

Met de groeten uit Afrika.

Ps. ALV donderdag 25 oktober.