Nieuws

De bardienst

Vier keer per jaar schrijf ik mij in voor de bardienst na mijn training op woensdagavond. Dat doen overigens meerdere van mijn teamleden. Enkele andere kopen deze vlinderuren af en enkele verrichten andere diensten om aan hun vlinderuren te komen.

Afgelopen woensdag was ik toe aan mijn derde beurt. Maar toch ook eigenlijk niet helemaal waar, moet ik bekennen. Vlak voor mijn eerste beurt werd ik namelijk plotseling door een nieuwe opdrachtgever gevraagd om naar Zuid-Afrika af te reizen. Heel vervelend natuurlijk! Maar omdat ik aan de late kant was, moest ik zelf een vervanger voor de bardienst zoeken. Dat bleek eenvoudig. Bij de eerste de beste App hierover bood teamgenoot Evert zich aan. Dat was prettig.

Maar ook deze derde beurt ging mis. Nu was het de griep die roet in het eten gooide. Maar weer boden teamgenoten aan om mij te vervangen. Zeer gewaardeerd.

Vind ik bardienst nu eigenlijk leuk of niet leuk? Ik zie er altijd een beetje tegen op, moet ik bekennen. Dan schieten doemscenario’s door mijn hoofd. Straks maak ik er een potje van. Druk ik op de verkeerde knoppen en druk, ter correctie, weer op de verkeerde knop. En dan wordt het dus een chaos. En dan aan het eind volgt de afsluiting. Dan moet er onder hogedruk gerekend, geadministreerd en geteld worden. Dan staan de laatste teamgenoten al met hun jassen aan. Dan ben ik op mijn slechts! Dan blokkeert mijn hoofdrekenfunctie. Ik ben meer een diesel dan een sprinter!

Daarom plan ik altijd mijn beurten achter elkaar. Dan gaat het steeds gemakkelijker en wordt het zelfs een beetje routine. Ter voorbereiding stop ik voor deze weken een leesbrilletje in mijn sporttas. Anders ben ik absoluut verloren. Dus goed voorbereid!

Maar nu moet ik eerlijk bekennen dat het voor mij nog eens extra gemakkelijk wordt gemaakt omdat meerdere teamleden (ik vrijwel ook altijd) als laatste de deur uitgaan. Dan helpen wij de dienstdoende teamgenoot, die die avond de bardienst heeft, met een beetje opruimen en afsluiten. Uit loyaliteit en zeker ook gewoon omdat het altijd te gezellig is om eerder op te stappen. Maar het eerste argument van loyaliteit bekt lekkerder voor thuis.

En nu heb ik het tijdens de bardienst vaak extra gemakkelijk. Als ik er ben, is Evert er meestal ook. Evert heeft een zeer goed geheugen, gecombineerd met een hoge handelingssnelheid en behoort daardoor misschien wel tot één van onze meest geroutineerde bardienstvrijwilligers. En nooit te beroerd om even te helpen, als er weer eens iets misgaat. Dat scheelt!

Voor wie Evert nog niet kent? Evert is van alle Scyllaianen het eerst ingeschreven lid. Ondanks dat hij een paar jaar elders in een andere regio heeft gewoond en dus was uitgeschreven, is hij denk ik ook het langst spelend lid. Maar dit vraagt nader onderzoek. Overigens een speler waarvoor het publiek komt kijken (H4 !).

Maar met hier en daar beetje hulp, indien nodig, valt zo’n bardienst heel erg mee. Zeker de vierde beurt. Maar volgend jaar begint het dan weer opnieuw. Dan is alle routine weer uit mijn systeem.

Terugkomend op de vraag of ik bardienst nu leuk vind of niet. Ja, eigenlijk wel ondanks bovengenoemde minpuntjes mijnerzijds. Je kan nog eens wat praten met diverse mensen en het geeft mij vooral een goed gevoel dat ik op deze wijze mijn steentje bijdraag aan de beheertaken behorend bij het lidmaatschap van Scylla van de stichting VierVlakVlinder, waar wij als alle Scyllaianen weer reuze veel voordeel bij hebben. Dat wij als Scylla deze Vlinderuren zo hebben georganiseerd en steeds weer realiseren is, wat mij betreft, het zoveelste bewijs van de kracht van Scylla.

Hans Konig