Nieuws

Mijn favoriete team: Jongens B1

Twee weken geleden werd ik gebeld door een bezorgde moeder (Monique Verburg) van één van de spelers van het team Jongens B1. Zij was bezorgd. Hoe moest het nu verder met dit mooie team van haar zoon? De jongens hebben op maandag en dinsdag training. De training op de maandagavond werd verzorgd door spelers van H1 en H2. Echt wel heel gaaf! Ik zou willen dat ik vroeger van spelers van dit niveau training had gekregen. Dat waren mijn idolen. Zo goed wilde ik als jongetje later ook worden. En zelfs vorig jaar nog heb ik nog extra mijn best gedaan om door middel van ruilen deze teams compleet te krijgen in mijn Hoogvliet fotoalbum. Maar door misverstanden was het toch een paar keer gebeurd dat er geen trainer bij de JB1 kwam opdagen. Dat is natuurlijk vervelend voor deze jongens, die overigens dapper zelf aan de gang gingen. Op dinsdagavond was er wel een vaste trainer (Lars Chatrou), die ook nog vaak coachte. Helaas maakt een verandering in zijn werk het onmogelijk om dit door te zetten. (Lars, bedankt voor jouw inzet).

Dus dit team dreigde zonder trainers en coach te starten in 2019. Vandaar de bezorgde moeder aan de telefoon!

En deze jongens hebben natuurlijk recht op een goede ondersteuning. Dat moeten wij als Scylla toch voor elkaar krijgen? Ja, natuurlijk! Maar ik kon tegelijkertijd de moeder vertellen dat een oplossing regelen wel erg moeilijk zou kunnen zijn. Scylla moet het vooral hebben van vrijwilligers en die moeten dan wel beschikbaar zijn en ook nog willen. En degenen die dit moeten regelen, zoals de coördinator TC (Sander Houweling) en in dit geval ook ik zelf, moeten wel de tijd hebben om het aan te pakken. Maar het telefoongesprek tussen deze moeder en mijzelf ging zoals het hoort te gaan in dit soort situaties. Constructief, prettig en met wederzijds begrip om vervolgens gezamenlijk de schouders eronder te zetten om tot een passende oplossing op deze korte termijn te komen. En als je vriendelijk benaderd wordt, is het ook leuker om er mee aan de slag te gaan.

Wij spraken af om de situatie later die week bij mij thuis, in breder verband te bespreken en proberen om tot oplossingen te komen. Ondertussen zijn Sander in ik reeds aan de slag geweest. Gesprek in het bestuur, gesprek met twee spelers van H1 en H2 en potentiële kandidaten gebeld en gevraagd.

En zowaar. “De kracht van Scylla” was weer duidelijk zichtbaar.  Tijdens de geplande bespreking met ouders, spelers, Sander, Marc Peter Bakker (potentieel trainer voor de dinsdagavond) konden wij een hele mooie oplossing voorleggen. H1 en H2 blijven de maandagtraining verzorgen. Althans een groep van hen die hier de tijd voor kunnen vrijmaken. Ik ben er weer zo blij mee en vooral dankbaar! Met hulp van WhatsApp-bewaking wordt hopelijk voorkomen dat er door misverstanden niemand komt opdagen. Dinsdag wordt Marc Peter hoofdtrainer. Door het verzetten van de training (beetje later) is dit te regelen. Ik zelf vind het leuk om als achtervang te dienen. Als Marc Peter dan niet kan mag ik aan de gang met deze boys. Wij zoeken nog een derde achtervang, voor het geval dat.

De coaching thuis wordt dan verzorgd door Marc Peter, Sander en door mijzelf zo af en toe. Voor de uitwedstrijden gaan de ouders dit zelf regelen. Maar omdat geen van deze ouders hier ervaring mee heeft, zal André Reelick 12 januari een workshop verzorgen om deze ouders de kunst van het coachen te leren. Eerst in theorie en daarna “on the job”. Hoe gaaf!

En tenslotte, waren de spelers van B1, aanwezig bij het gesprek, zeer goed te spreken over de oplossing en gaan vol vertrouwen de nieuwe competitieronde in.

Wat een teamwerk! Wat een constructieve houding van de ouders! Wat een volwassen houding van spelers die snappen dat er ook wat van ze verlangd wordt. Wat een geste van André! En wat een oplossingsgerichtheid van Sander!

En er is ook nog een serieuze kans dat er drie jongens uit Eritrea komen meetrainen met de JB1. Jongens met een andere achtergrond en nauwelijks kennis van de Nederlandse taal. Dit zal best wel een beetje lastig worden voor trainers en spelers. Door het werk van mijn vrouw, weet ik wat deze jongens vermoedelijk hebben moeten doorstaan. En wat ben ik dan trots dat wij als Scylla deze jongens wat vertier kunnen bieden met wat zij het liefste doen; namelijk volleyballen.

En wat heb ik er, sinds het gesprek, vertrouwen in dat de spelers van de JB1 hier super mee om zullen gaan. Ik denk dat zij deze uitdaging aankunnen. En dat maakt dit team nu al mijn favoriete team van Scylla.

Ik zeg het nog maar eens: “De kracht van Scylla!”.

Hans Konig