Scylla Heren 1

Deze was er eentje om te zien en dan nog eens te kijken en dan te geloven. Voor het eerst in tijden werd de wedstrijd Ede-Wageningen een echte derby met actie, drama en intriges. Het lange verslag volgt hieronder, met een poging tot humor hier en daar. Persbericht: zie linkje onderaan.

Het begon allemaal op een zonnige elf februari in Ede. Chef-kok Ian de Bus zorgde met een culinair hoogstandje van op originele wijze bereide pasta-uit-één-stuk met gekookte kip en knapperige diepvriesbroccoli. De souschef wenst anoniem te blijven, maar het was niet zo erg als het lijkt: het was best prima te eten met wat peper en zout. Bovendien werd er minder geknoeid nu men de pasta moest snijden. Daar moet over nagedacht zijn!

Vervolgens was het tochtje naar ’t Riet een koud kunstje. Met nadruk op koud. Daar aangekomen kregen we gelukkig wel een warm welkom. Onze komst bleek reden voor een feestje: het zou een flügelfeestje worden…

Nou, om zo maar eens naadloos over te gaan in het spelletje: de enigen die flügeltjes hadden waren de heren van TweeVV, want zij begonnen bevlogen aan de wedstrijd (uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat dit wel eens anders is; maar goed, leren vliegen kost tenslotte tijd). Het begin van Scylla was ongeveer net zo flauw als de pasta en mijn grapje, maar het smaakte de Edenaren best.

Dat Bob Bouman niet bepaald het voorkomen heeft van een marathonlopen wil nog niet zeggen dat hij niet af en toe zijn dag heeft. De passing van Scylla lag niet zo best, maar met de nodige kilometers kon Paul Roosjen nog voldoende gevonden worden om de stand draaglijk te houden. De eerste set ging verdiend naar TweeVV met 25-18.

In de tweede set werd Scylla langzaam wakker toen Ian de Bus bij een achterstand van 4-8 bij Scylla het veld in kwam. Met een degelijke service rechtdoor wist hij het de Edenaren voldoende moeilijk te maken en zo de blokkering onder leiding van Ruben Wester in stelling te brengen. De kansen keerden zich en Scylla pakte een paar punten voorsprong. Toch bleef TweeVV effectief spelen en maakte weinig fouten, maar de eindstreep kwam te snel: Scylla pakte de set met 23-25.

De derde set gaf Scylla meer gas. De passing werd bij Scylla wat stabieler waardoor Ian de Bus en Ruben Wester weer konden laten zien dat zij aanvallend de baas zijn op het midden. Een beetje drama door een door TweeVV wat onhandig teruggespeelde bal zorgde voor het nodige vuur. Dat spelverdeler Bob Bouman een octaaf hoger begon te praten was een mooie bijkomstigheid, want TweeVV werd vervolgens met 15-25 opgerold.

De eerste set leek dus een uitglijdertje, maar desondanks startte Scylla de vierde set weer zwak. TweeVV, de hele wedstrijd al effectief serverend, zorgde voor de nodige paniek bij de Wageningers met veel diepte in de service. Toch wist Scylla opnieuw de stand gelijk te trekken door een aantal stevige bloks. Onder leiding van Bob Bouman, die ondermeer een zuivere ace serveerde, wist Scylla zelfs voor te komen. Met een 17-13 voorsprong leek er geen vuiltje aan de lucht meer. TweeVV vond toch het gaspedaal weer terug, resulterend in spannend slot met drie matchpoints voor Scylla, maar de ploeg leek te nerveus om het af te maken. TweeVV bood de gasten nog en laatste kans door een simpele bal naast de lijnen te duwen, maar een tweede kans werd verzilverd: 30-28.

De vijfde set leek Scylla uitgeblust en was niet meer in staat het TweeVV echt moeilijk te maken. Passend liep het niet en TweeVV maakte hier dankbaar gebruik van door met de overwinning aan de haal te gaan (15-10).

Even slikken, want voor de ranglijst is dit verlies niet zo handig. Dat TweeVV verdiend won staat buiten kijf, maar net zoals tegen Dynamo was het verschil tussen de uit- en thuiswedstrijd enorm (beiden thuis 4-0 en uit 2-3), vooral in passend en serverend opzicht.

Met nog steeds een volle ziekenboeg is het nu wel even prettig om twee weekenden vrij te hebben en daarin de bierspier te gaan trainen en de overige spieren te laten herstellen. Op 3 maart mogen we weer opwarmen voor de eindsprint, want dan komt Trivos op bezoek.

Wie nu nog niet uitgelezen is, mag zich nog met het persbericht vermaken!

TJ

Hé we kunnen het nog! Dat was weer eens een Andreetje (geen gelul, 4-0).

De competitie wordt er niet minder spannend om. De plaatsen 2 t/m 6 kunnen elke week weer herverdeeld worden.

Hoewel onze tegenstanders het er vast (weer) niet mee eens zijn, was dit toch een stuk beter om aan te zien dan dat geknoei in Apeldoorn. Ik zal dit keer Jelle niet te veel provoceren met foute grapjes. Hij had het al zo zwaar dat de scheidsrechter ‘ga toch huilen, mafkees’ geen gele kaart waard vond. Wie had nou meer reden om te huilen dan Jelle zelf? Bob Bouman kreeg voor de aanduiding ‘mafkees’ wel een gele kaart, maar ja, dat is alweer 2 jaar geleden (onze normen-en-waardenpartij staat erg laag in de peilingen tenslotte)… Geen idee wat voor teksten er nog meer onder het net door kwamen, maar goed, gelukkig bleef het wat netter dan bij Energo. Dat er enige reden was tot praten was wel duidelijk. Dynamo heeft ongetwijfeld betere wedstrijden gespeeld en ik neem aan dat het scheidsrechtersduo ook wel eens beter gefloten heeft.

Papa Schröder is er voor verantwoordelijk dat ik dit nummertje in mijn hoofd heb en hem er niet meer uit krijg. Bedankt! Ik denk dat dit liedje wel paste bij het aanvalswerk van Sybren de Bruin en Ruben Wester. Als de pass goed komt, en je hebt een niet al te sterke blokkering tegenover je, is het leuk voor de middens. Ik heb de statistieken net ontvangen en er ging deze wedstrijd meer over het midden dan over de buitenkant, terwijl Dynamo het midden maar één keer aanspeelde en die ver over de achterlijn ging.

Een greep uit de statistieken:

• er is 34 (!!) keer over het midden aangevallen

• Gijs ‘de cheerleader’ Wachtmeester was de enige die 100% gescoord heeft en maakte ook nog het laatste punt van de wedstrijd

• Sybren heeft het effectiefst geserveerd

Ik had al voorspeld dat Bas Haar deze week in de basis zou beginnen. Nou kun je zeggen dat dit zijn kwaliteiten zijn, maar natuurlijk hielp de ziekenboeg ook mee (ik ga die deze keer niet weer volledig uitschrijven). Desondanks was het Bas in samenwerking met Michiel en Rob, die Ruben en Sybren een erg leuke avond bezorgd hebben! En vooruit, de rest van het team ook.

Sipke Heida en Gijs Wachtmeester bedankt voor jullie steun! Vooral Gijs was belangrijk om de aanmoedigingen van af de kant aan de gang te houden en dat is toch iets wat niet onderschat moet worden.

Volgende week uit naar Ede, waar TweeVV wacht. Belangrijke wedstrijd weer! Locatie en tijd: ’t Riet, 19:00.

TJ

Een interessant sportweekendje. Niet alleen wisselen Nadal en Djokovic geniale ballen af met nog genialere ballen. In de 2^e divisie B is ook geen peil te trekken op wie er wint van wie en of er goede of slechte wedstrijden neergezet worden.

Beleeft Energo een wederopstanding na een mindere eerste seizoenshelft? Is Pegasus de weg kwijt na juist een uitstekende seizoenshelft? En stokt de stijgende lijn van ArVeVo? In ieder geval verzachten de uitslagen van dit weekend de pijn van een 3-2 verlies bij VoCaSa en mogen we nog op de derde plek bivakkeren.

Het werd een off-day genoemd, maar je kunt ook zeggen dat de degelijkheid van VoCaSa de doorslag gaf. Vooral verdedigend waren ze erg goed op dreef. Bovendien lijkt erbij ons een afvalrace gaande. De lijst met gehavende spelers groeit en groeit en hoewel dat niet noodzakelijkerwijs tot een slechte trainingsopkomst leidt, is het wel lastig om de puzzelstukjes in elkaar te passen. Met twee half fitte spelverdelers (pols van Niels, hamstring van Bob), met nu twee geblesseerde passer-lopers (Dennis en nu ook Peter) en twee gehavende middens (Ian en Tjaart-Jan) moet er worden geïmproviseerd. Zelfs Sipke Heida is weer van de partij om het team te versterken, na een lange periode van afwezigheid.

Bas Haar, 15 jaren jong, weert zich in ieder geval kranig. Hij viel in voor Peter Roosjen, die na het winnende punt van de eerste set te hebben gemaakt, te veel last van zijn rug kreeg om door te gaan.

Volgende week zaterdag hebben we wat goed te maken tegen het derde van Dynamo. Het wordt tijd om de reeks verliespartijen eens te gaan doorbreken, want we hebben inmiddels vier keer op rij verloren, hoewel drie keer daarvan een vijfsetter was (is dat nog eens fanatiek trainen of wat?).

TJ

PS Dennis van harte gefeliciteerd met je verjaardag!

21 januari was een wedstrijd waar we naar uit keken: een wedstrijd tegen de gedoodverfde kampioen Alterno. In Apeldoorn werd met 3-1 verloren, maar het was een van de fraaiere wedstrijden van het seizoen die de 2^e divisie af en toe ontsteeg.

Vandaag zit ik even met een mond vol tanden. De quote van de week… even lastig. Er waren geen controversiële uitspraken, het was een sportieve wedstrijd en er was uiteindelijk weinig aanleiding tot het maken van grapjes. Er waren desondanks wel wat interessante momenten in de wedstrijd: een flipperkastservice, een tegen de eigen neus geslagen bal (Marco van Zuidam kon er zelf nog wel grappig over doen gelukkig). Vooral was het twee sets lang een spannende wedstrijd en, hoewel je er op de ranglijst niet veel aan hebt, is het toch leuk om een compliment van je tegenstander te krijgen over hoe moeilijk je het ze gemaakt hebt. Hoewel, alleen leuk als deze tegenstander Alterno is en je een goede wedstrijd hebt neergezet.

Naar de wedstrijd toe waren er nog wel enige zorgen. Bob Bouman had hamstringproblemen en heeft daar een leuk roze tapeje voor gekregen. Tweede spelverdeler Niels Zweekhorst kampt met een polsblessure. Daarnaast moesten Dennis van der Wiel en Tjaart-Jan Huizing toekijken en was de inzetbaarheid van Ian de Bus twijfelachtig. Voor trainer Marcel van Zuylen een hele uitdaging om zo’n stel te trainen en klaar voor de wedstrijd te krijgen en des te mooier dat het hem dat lukt.

Toch lukte het om een fit team binnen de lijnen te krijgen. Bob Bouman leek voldoende hersteld en die roze tape is schijnbaar niet alleen voor de looks. Daarnaast kan altijd een beroep gedaan worden de gebroeders Paul en Peter Roosjen. Die zijn niet kapot te krijgen.

Om Alterno op de knietjes te krijgen moet alles op zijn plek vallen. Aan het begin van de wedstrijd leek Scylla alle kansen te krijgen: Alterno serveerde van de eerste vier ballen drie fout. Om daarvan te profiteren moet je zelf sterk serveren en dat lukte tot op zekere hoogte wel, maar de aanvalskracht van Alterno liet zich voldoende gelden om een grote achterstand te voorkomen. Ook Scylla wist goed te scoren, want Michiel Luttikhuis stond als een dijk te passen, waardoor Bob Bouman het gewenste tempo kon spelen. Mede hierdoor kon hij de beste blokkeerder uit deze divisie, Reinald Mast, regelmatig het nakijken geven. Uiteindelijk bleek het toch niet genoeg. De pass haperde aan het einde net te vaak om de setpunten te kunnen verzilveren en Alterno ging er uiteindelijk met de eerste set vandoor: 27-29.

De tweede set ging Scylla furieus van start. Het verlies van de eerste set had de ploeg nog niet ontmoedigd en het besef dat deze wedstrijd te winnen viel gaf de ploeg vleugels. Rob Jongeneel serveerde de ploeg naar een voorsprong die werd uitgebouwd naar 5 punten. Ruben Wester deed blokkerend een duit in het zakje. Marco van Zuidam gaf na de wedstrijd nog aan dat hij bij de meeste tegenstanders de bal er gewoon in kan harken, maar deze keer kreeg hij hem, letterlijk, terug op zijn neus (die daar niets aan over hield gelukkig). Echter, de magische 20 deed het spel van Scylla verkrampen en met één servicebeurt wist Alterno de passing volledig te ontregelen en de stand om te draaien, door met een goede floatservice naar de lijn op positie 1 te serveren. Dit resulteerde in een wat pijnlijke 22-25 eindstand, na een 19-14 voorsprong.

Deze klap dreunde de derde set nog een poos lang door. Alterno voelde zich gesterkt en ging ontspannen spelen met de 2-0 voorsprong in de zak. Een snelle 2-9 achterstand kon Scylla niet meer inlopen en de set was dan ook snel met 14 -25 bekeken.

Met 0-3 op het bord is er nog een puntje voor de eer te halen. Opnieuw bracht Rob Jongeneel met zijn service de thuisploeg op een voorsprong, maar opnieuw kon het aan het einde van de set niet waargemaakt worden. Ondanks dat Scylla een goede wedstrijd neerzette kreeg het geen loon naar werken en kreeg de eerste 0-4 nederlaag aan de broek (23-25).

Dat er verloren zou worden was rekening mee gehouden, maar als je het vuur zo aan de schenen van je tegenstander legt en dan toch puntloos aan het bier gaat, geeft dat naast een bitter ook een zuur bijsmaakje.

Het bier moest door de spelers zelf betaald worden. Voor de Marcellen is het een goedkoop avondje geworden. Er was namelijk één kan bier per punt beloofd. Dat ze liever met een wat lichtere portemonnee naar huis waren gegaan dan met een zware mag duidelijk zijn.

Alterno bedankt voor (opnieuw) een mooie en sportieve wedstrijd en alvast veel succes in de eerste divisie.

Dan nu nog het persbericht en dan volgende week uit naar VoCaSa (die net stevig klop hebben gekregen van ArVeVo en twee punten achter ons staan).

TJ

Energo uit Beers is de enige tegenstander waartegen dit seizoen nog niet gespeeld is. Sterker nog: nog nooit eerder ontmoetten de ploegen elkaar.

Na een hapje bij cateraar en professionele soep-uit-blik-opwarmer, Michiel, was het nog maar 15 minuutjes rijden naar Beers. In Beers is de sporthal tenminste eens goed te vinden: naast de kerk en een kippenhok. Des te verrassender was de sfeervolle hal met leuke kantine met doorkijk op het veld, waar eerst de dames van Energo Taurus 2 uit Houten zonder punten naar huis stuurden (26^e thuiszeg op rij… dat is toch knap).

De quote van de week heeft de laatste paar keer een serieus karakter gekregen. Zo ook nu. Marcel van Zuylen maakte een rake opmerking: ‘wij spelen tenminste volleybal met toekomst’.

Deze zal ik uitleggen (uh oh).

Met de komst van Marcel van Zuylen is het tempo van het spelletje omhoog gegaan, zit er meer lijn in het spel en de ploeg groeit hierin nog steeds. Dit is inmiddels niet nieuw meer, maar het werkt. Ter voorbereiding voor de 2^e helft van het seizoen werd nog geoefend tegen het tweede van SSS in Barneveld, een goede middenmoter in de 1^e divisie. Daar bleek maar weer dat 1^e divisie best mogelijk moet zijn (uitslag: 2-2).

Een ploeg waarvoor dit niet geldt is Energo, een ploeg die het nodig vindt om opmerkingen te maken over seksuele geaardheid en het toewensen van enge ziektes om de balans in het veld te doen omslaan. Hierbij lijken de jongens van VZK een stelletje schattige troetelbeertjes (die schelden tenminste niet). Het kan natuurlijk ook puur een andere opvatting zijn over het woord ‘sportief’. Verder zal ik dit onderwerp maar laten rusten – het volleybal geeft tenslotte de doorslag, toch?

Neemt allemaal niet weg dat de ballen in het veld moeten aan de overkant. Dit lukte in de eerste set nog prima. Bob Bouman speelde de blokkering volledig zoek. Ruben Wester en Sybren de Bruin waren niet af te stoppen door de veel zwakkere middens van Energo en er was altijd nog Paul Roosjen als de bal niet op midden kon (13-25).

Enigszins verrast over de makkelijke overwinning in de eerste set ging Scylla de tweede set in. Energo wist nu echter aan te haken, omdat Scylla te vaak fout serveerde en minder begon te passen. Discussie n.a.v. de waarnemingen van de scheidsrechter en wat gepraat onder het net door stookte het vuur aan Energo-zijde verder op, dat steeds gedurfder ging spelen en zelfvertrouwen kreeg. Desondanks leek Scylla zich staande te houden en ging op de setzege af op een stand van 21 – 23. Op dat moment maakte het nieuwe vuur van Energo met het bijbehorende opportunisme het verschil. Scylla kwam niet meer tot scoren en moest de set alsnog met 25 – 23 aan de thuisploeg laten.

Energo ging goed door. Vooral verdedigend werd erg veel gered. Ruben Wester moest twee keer keihard binnen de drie slaan om de een punt te maken. Passend kwam Scylla meer onder druk te staan, waardoor de nauwkeurigheid van de spelverdeling minder werd. Het midden werd niet veel meer aangespeeld en mede daardoor kwam Rob Jongeneel maar moeilijk tot scoren aan de buitenkant – het blok van Energo stond voor hem klaar. Niels Zweekhorst mocht nog serverend invallen, maar zijn goede service en verdedigende actie werd niet beloond met een punt. Naar het einde van de set kwam Scylla toch wat dichterbij, maar kon een gat van 6 punten niet meer slechten: 25 – 22.

Set vier werd beslist door de voorsprong die op service van Ruben Wester werd gemaakt. Via een 8 – 1 voorsprong ging de set met 19 – 25 naar Scylla. Makkelijk ging het echter niet, maar wisselen kon Marcel van Zuylen niet echt. Dennis van der Wiel werd misschien nog het meest gemist, maar door een knieblessure kon hij niet aan de wedstrijd deelnemen. Ook middens Ian de Bus (knie) en Tjaart-Jan Huizing (rug) werden gespaard.

Een vijfde set was nodig om de wedstrijd te beslissen. Een goede start is dan ook belangrijk. Energo was beter bij de les en pakte een voorsprong door zeer sterk verdedigwerk, en wisselde van kant met een 8 – 5 voorsprong. Hoewel Scylla nog een paar mooie punten wist te maken, was de thuisploeg te effectief in de side-out en liet de set en daarmee de wedstrijd niet meer glippen: 15 – 12.

Hiermee zit de helft van de competitie erop. Het staat dicht bij elkaar, maar de 2^e plek is voorlopig een mooi resultaat. Nu is het natuurlijk de vraag of die plek te handhaven valt. Hoewel Energo duidelijk veel thuisvoordeel heeft, was vooral de verdediging ijzersterk en was de buitenkant en de diagonaal behoorlijk – dat je van zo’n ploeg verliest is dan ook niet iets om je voor te schamen. Daarnaast zijn er nog meer kapers op de kust: VoCaSa is een ervaren en degelijke ploeg, ArVeVo is met het herstel van hun spelverdeler weer op weg naar boven en dan is er ook nog Pegasus, dat vooral tegen de mindere goden weinig punten morst. Het wordt nog een spannende 2^e helft.

Lachende eerste is en blijft natuurlijk Alterno, (met inmiddels 10 punten voorsprong) dat volgende week op bezoek komt in Wageningen: 18:30 de Vlinder. Hopelijk wordt dat weer zo’n mooie wedstrijd als die in de Alternohal in Apeldoorn (maar nu zonder kapotte enkels en gebroken pinken graag)!

En ach ja, het is het eerste verslag van 2012, dus mag ik iedereen nog de beste wensen toewensen? Vast wel, toch? Iedereen een gezond en voorspoedig 2012 toegewenst!

TJ

Scylla was thuis nog ongeslagen en staat in de top drie. Nog Arvevo en Energo, en dan zit de eerste helft van het seizoen er weer op.

Dat het tegen ArVeVo niet makkelijk zou worden was duidelijk. Ze kregen het vorige week voor elkaar om twee B-league ploegen (en niet de minsten, Gemini S en Lycurgus 2 als ik het goed heb) uit het bekertoernooi te gooien in twee vijfsetters. Desondanks heeft ArVeVo nog niet de plek in de 2^e divisie die je zou mogen verwachten. Dat ArVeVo en Alterno de promotieplekken zouden gaan pakken was een voor de hand liggende voorspelling, hoewel dit natuurlijk nog altijd mogelijk is.

In de voorbereiding moesten we ons nog bij ArVeVo verontschuldigen voor het slechte niveau dat we neerzetten in Kermisland in een oefenwedstrijd. Het plan was toen hetzelfde, alleen de uitvoering nog niet. Dat het spel vooruit is gegaan is dan ook overduidelijk aan de stand te zien, hoewel de overwinningen niet allemaal zo makkelijk gingen.

Dat het zo makkelijk zou gaan in de eerste set was dan ook een verrassing. Scylla begon erg goed en vooral de combinatie Paul Roosjen en Bob Bouman was niet te stoppen. De passing was accuraat en er werd op de buitenkant vrij eenvoudig gescoord. De set ging met 25 – 18 eenvoudig naar de thuisploeg.

Geen vuiltje aan de lucht. De tweede set ging op de zelfde toon verder. Toch begonnen de eerste slordigheidjes boven te drijven. Een aanvalsfoutje hier en daar en wat foute services. Ook werd langzaam zichtbaar dat het midden van Scylla niet uit de verf kwam. Bob Bouman kon Sybren de Bruin en Ruben Wester niet vinden. Dit was misschien debet aan het feit dat ArVeVo zich langzaam ging aanpassen en het blok vaker dicht liep. De voorsprong, afgedongen aan het begin van de set was genoeg: Scylla pakte de set met 25 – 21.

Voorzichtig aan was de kentering wel zichtbaar. De derde set moet je dan scherp blijven, maar Scylla begon slap: voor de tweede keer werd het eerste punt van de set (dit gebeurde ook in de eerste) met een foute service ingeleverd. Alleen werd dit nu begeleid met een pass- en aanvalsfout en zo liep ArVeVo in minder dan geen tijd uit naar 6 – 2. Dat ArVeVo een goede front runner is bleek wel. De achterstand kon niet meer ingelopen worden en ArVeVo, nu in evenwicht met Scylla, verkleinde de achterstand naar één set (21 – 25).

De vierde set werd een blamage voor de heren van Scylla, hoewel dat grotendeels aan de druk van ArVeVo te danken was. De servicedruk ging ineens enorm omhoog en de passing van Scylla kon alleen maar toekijken. Wisselen, schuiven, niets hielp en kwam de bal wel bij de spelverdeler Bob Bouman, dan kon hij hier alleen een noodbal uit produceren die gretig werd opgewacht door een ijzersterk Arnhems blok en verdediging. Nog niet eerder werd Scylla in eigen huis zo afgedroogd: 6 – 25.

Een vijfde set was dus noodzakelijk. Het voordeel van een nieuwe set is dat het weer 0 – 0 staat en dat je weer op gelijke voet start. Scylla herpakte zich dan ook en ging voorzichtig aan de leiding (4 – 2). Toch wisten de Scylla aanvallers het niet voor elkaar te krijgen te scoren wanneer dat moest en kon ArVeVo toch aan de goede kant van de score van helft wisselen. Scylla probeerde het nog wel, maar kon de achterstand niet meer ongedaan maken: 13 – 15.

Een eerste thuisnederlaag die wel hard aan komt door de vierde set. Desondanks werd er vier sets lang goed gevolleybald en was het mooiste spel toch zeker te vinden bij de thuisploeg. ArVeVo was echter stabieler en intelligenter. Marcel van Zuylen relativeerde - door de Scylla prestaties van dit seizoen tot dusver op een rijtje te zetten - met de quote van de week: “Hadden we dit in juni dit jaar verwacht? Nee. Ik had het wel gehoopt. Dit seizoen geef ik tot dusver een 8”.

We kunnen dus zo de B-league in, want die ploegen verliezen ook allemaal met 3 – 2 van ArVeVo! Laten we hopen dat ze SSS het ook lekker moeilijk maken in de volgende bekerronde.

14 januari wacht Energo in Beers. Dan is de eerste competitiehelft voorbij en dan kunnen we eens naar de stand kijken. Top 3 lijkt wel duidelijk, maar de tweede plek is ook goed mogelijk. Pegasus moet wel aan de bak om een puntje te pakken van Alterno, zelfs in eigen huis.

Tot slot nog een aankondiging: 30 december hebben we een mooi affiche in de Vlinder: twee A-league ploegen betreden dan het strijdperk (Veenendaal en Tilburg). André Reelick is gevraagd om als spreker op te treden en de opbrengst komt ten goede aan een goed doel. Komt dat zien!

Alvast fijne feestdagen en tot 30 december!

TJ

Na de zware kost van vorige week (sorry Bob), eens wat anders. Zo gaan we meteen over tot het volleybal en openen met een spreuk: wie dan ook uit, altijd lastig.

SSS uit, nog lastiger.

Drie keer 4-0 op rij, ok , dan gaat het aardig, toch? André moet wel tevreden zijn. Toch worden uit de meeste punten gemorst. Tegen Alterno mag dat, maar het verlies tegen Dynamo was toch was pijnlijk, zeker gezien het niveau van de wedstrijd. Het heeft niet veel gescheeld of we hadden de eer voor Favorita weggekaapt om Trivos het eerste puntje van het seizoen te geven.

En zo komen we uit bij SSS. Een sterk verjongd team, hoewel ik al wat jaartjes tegenover Adriaan heb gestaan ken ik de rest niet. Het derde van SSS staat al jaren achtereen in de middenmoot en kan van iedereen winnen, maar ook verliezen. We hadden al tegen ze geoefend en dat werd een zwaar bevochten 2 - 1 overwinning. Vooral hebben we het lastig met de service van die jongens, waarvan sommige een aardige floater in huis hebben. Tel daar bij op dat Michiel nog weer even moet wennen dat hij weer over twee werkende enkels beschikt en je krijgt het nog knap lastig.

In zo’n eerste set kun je iets neer zetten. Serverend en blokkerend wilde dat ook wel lukken. Ruben en Sybren lieten zich van hun beste kant zien. Dat er wat vertrouwen aan het groeien is bleek wel uit het feit dat Bob zelfs vanaf de 2 à 3 meter de ballen naar het midden gooide. Ruben weet dat dan ook regelmatig om te zetten in aardig vuurwerk. Met 12 – 4 voor komen is dan weer een mooi moment om even niet thuis te geven en de tegenstander terug te laten komen. SSS speelde het midden ook veelvuldig aan en kwam daar vaak goed door. Sowieso, linkshandige middens (Adriaan van SSS) zijn lastig te pakken, vooral gezien hij ook nog wel een hoekje maken kan. Toch was de 12 – 4 voorsprong uiteindelijk genoeg: 25 – 18.

Dan win je met zeven punten verschil en denk je, och, dat gaat best, maar in de tweede set werd het pijnpunt van de dag duidelijk zichtbaar. SSS zorgde met een gemene floatservice ervoor dat Michiel, Dennis en Rob het niet voor elkaar kregen om de bal richting Bob te krijgen. Daarnaast wisten ook de aanvallers het blok van de thuisploeg niet te omzeilen en is de set zo met 25 – 17 weg en het staat het gewoon 1 – 1.

In set 3 werden de rollen weer fijntjes omgedraaid. Spectaculair was het niet voortdurend, maar Paul wist een paar mooie blokpunten te scoren. Serverend was het weer goed, waar SSS de netrand een aantal keren in de weg vond. Na zo’n zeperd in de tweede set is het altijd knap om dan weer vol vuur de volgende set in te gaan en te laten zien wie er de baas is: 25 – 14. In deze set werd de quote van de week geboren. Toegegeven, het werd de heren niet makkelijk gemaakt, maar de scheidsrechters maakten wel wat veel foutjes. Een vreemde beslissing in Scylla’s voordeel werd bestempeld door een anonieme bankzitter met ‘we hadden duidelijk nog te goed bonnen’. Deze bonnen werden dan ook verzilverd.

In de vierde set zagen de trouwe supporters André en Molly Reelick het tij weer keren. Ook Wim, oud-managers van Scylla heren 1, was present, en zag de passing van Scylla opnieuw bezwijken onder de uiterst effectieve floaters van de thuisploeg. De inbreng van Bas Haar om de passing te helpen pakte goed uit en de achterstand werd beperkt gehouden. Desondanks moest Bas weer teruggewisseld worden en liep SSS prompt weer uit. Gelukkig beschikt Scylla over een lange joker: Ruben. Met een huisfeest van Rob en Dennis voor de boeg is het wel de bedoeling dat het bier zoet smaakt in plaats van zuur. Op zijn service boog Scylla een achterstand van 14 – 19 om in een 21 – 20 voorsprong. Een spannend slot volgde. Scylla verzuimde een aantal setpunten te verzilveren en gaf vervolgens SSS ook een kans. Gelukkig besloot Ruben dat het genoeg was en op 27 – 27 eindigde hij met twee killbloks de wedstrijd in het voordeel van Scylla (29 – 27).

Met vier punten mogen de heren uit Wageningen zich rijk rekenen, want het was een dubbeltje op zijn kant in de nieuwe hal van SSS, de Meerwaarde. Een hal waar ze laten zien hoe het wel moet als je verwarmingspanelen aan het dak hangt: 1) ze werken ook echt (het was bloedheet in die hal) 2) ze hebben er een ‘tentje’ bovenop gezet, zodat er geen ballen op kunnen blijven liggen. Daar kunnen we in de Vlinder nog wat van leren! Het vloertje mocht er ook wezen, maar toch, wat is er mis met de Oosterbos?

Zo, nou mag het welverdiende biertje ook wel smaken en zo zal Marcel van Zuylen ook zich richting Hoogstraat begeven om daar een zoet biertje te drinken.

Mocht je er geen genoeg van krijgen, dan kun je ook nog het persberichtje lezen.

Groetjes,

TJ

Persbericht? Zie ' lees verder'  onderaan! Maar nu eerst de saga van Scylla en Pegasus.

Dit verhaal gaat over het bezoek van de legende Pegasus aan de mythische Scylla en begint op een zonnige middag, d.d. 12-11-11. Pegasus had zich door de Minotaurus laten wijs maken dat Scylla een beeldschone vrouw is, die graag paardje rijdt. Dat de Minotaurus zich had zitten bezatten na zijn zoveelste nederlaag tegen Hercules deed blijkbaar onvoldoende af aan zijn geloofwaardigheid. Het verhaal van de Minotaurus leek nog betrouwbaarder doordat Scylla haar opwachting maakt in de Vlinder. Als je in een hol woont dat de Vlinder heet, dan moet je wel een bijzondere schone zijn tenslotte.

Ondanks de goede tekenen zorgde het gevleugelde paard voor een gedegen voorbereiding: ga niet op 11-11-11, maar de dag erop, want iedereen weet dat kippetjes op zaterdagavond een stuk makkelijker te verschalken zijn.

Pegasus steeg op uit Nijmegen en zag zijn doel al snel: het lijf van de Vlinder, de glazen toren glansde in de verte en lonkte verleidelijk. Het voordeel van vleugels is dat je geen last hebt van files en zo kon Pegasus de opstopping bij de Vlinder omzeilen. Wel was de geur die opsteeg vanuit de toren vreemd. Het leek wel rokerig. Een barbecue?

“Misschien is Scylla niet alleen een wonderschone dame, maar ook een goede kok”, dacht Pegasus. “Ik lust wel een gegrild stukje courgette, een stokbroodje met kruidenboter en een glaasje wijn”. Wortels haalt Pegasus de neus voor op. Daarom moet Sinterklaas dan ook met een inferieure schimmel over de daken, want die is nou eenmaal wat minder kieskeurig.

De voordeur stond open. Vol verwachting liep Pegasus naar binnen en keek om zich heen. “Goh, aan de buitenkant ziet het er leuk uit, maar van binnen is het een drama. Ik had een bloemetje mee moeten nemen om de zaak wat op te fleuren”. Het uitzicht is dan ook niet het belangrijkste. Er is in ieder geval ruimte genoeg om een rondje te galopperen.

Op zoek naar zijn prijs, moest er eerst afgerekend worden met het doolhof. Blijkbaar werd Pegasus verwacht, want hij kreeg een eigen kleedkamer toebedeeld. “Nou, Scylla weet wel hoe je een heer ontvangt. Die vloerverwarming is lekker aan de hoeven. Dat maakt de entree weer helemaal goed”.

Bij het betreden van de balzaal schrok Pegasus wel even. Geen schone dame, maar een monster met 6 lelijke koppen en een barbecue. De deur klapte achter Pegasus dicht. Pegasus liet zich niet uit het veld slaan en naderde het er wat onverzorgd uitziende monster. “Dit geval heeft niet de moeite gedaan om 6 pepermuntjes te nemen, maar misschien is hij goed met die barbecue. Ik lust wel wat.”, dacht Pegasus ongeduldig en zei: “Zeg monster, waar is Scylla? Een zadel heb ik niet nodig. En wat eten we vanavond?”.

Het monster leek even verward. Als je zes monden hebt om mee te spreken duurt het synchroniseren altijd even. De 6 koppen hadden even oogcontact, na enig gesis en gefrons leek het zestal een consensus bereikt te hebben. Scylla antwoordde uit zes kelen tegelijk: “Vier benen en twee vleugels. Dat wordt loten!”.

De rest van dit verhaal is niet geschikt voor jeugdige kijkers. Het was bloederig. Het resultaat was echter dit:

Yum yum.

En zo eindigt onze saga met paardenworst en een lekker gegrild vleugeltje, een zwarte dag voor paardenliefhebbers en vegetariërs. Maar zeg nou zelf! Zelfs in Hollywood eindigen de verhalen niet altijd zo smakelijk.

Dacht je even dat je bij het persbericht was, he? Nee hoor, eerst nog de quote van de week. Het was weer lastig. “We hebben chinees besteld” – Marcel S. Deze wordt slechts door enkelen begrepen, maar misschien valt er nog wat van te maken als je bovenstaand verhaal hebt gelezen. De wedstrijd en de punten zijn voor Wageningen, maar goed, ik moet het ook nog tegen Gerco (Pegasus) opnemen als het om de verslaglegging gaat en als daar vijf punten te verdelen zijn, wil ik toch minstens één halen (ja ik wel!). En als we dan een pak voor de broek krijgen in de Ark van Oost heb ik toch een excuus om door mijn inspiratie heen te zijn?

Oh ik zou het bijna vergeten: Ja André, geen gelul 4-0… en één fristi.

 Het zijn lastige wedstrijden tegen ploegen waarvan je ‘moet’ winnen. Trivos heeft nog geen punt gehaald. De ploeg is duidelijk niet meer wat het de afgelopen twee seizoenen is geweest. Ik vraag me af wat er de lol van is om een heel seizoen lang elke wedstrijd een pak slaag te krijgen. Nou ja, als ze zo alles of niets blijven spelen dan moeten ze vroeg of laat een keer een punt pakken.

Ze hebben er in Wijchen wel voor gezorgd dat het bereiken van de sporthal een dusdanig frustrerende aangelegenheid is dat je al voldoende adrenaline in je bloed hebt… Doe me dan dat oude hok maar. Dat was wel zo gezellig. Doe me dan ook het oude team maar, dat was tenminste een uitdaging om van te winnen. Och, en als we dan toch bezig zin, doe me dan ook die fanfare maar die ze daar hadden op de dag dat we in Wijchen kampioen werden in de regiodivisie. Mooie herinneringen!

Nu we het over oud hebben. Toch leuk om Wim Thewissen weer eens tegen het lijf te lopen. Aan hem heb ik persoonlijk veel te danken. Hij haalde mij naar het 1^e van toen nog SKV en, hoewel sommigen het geprobeerd hebben, was ik er vervolgens niet meer weg te slaan. Waarom konden wij zo goed met elkaar overweg? Misschien omdat hij volleyballer van het jaar was in mijn geboortejaar? Misschien omdat zijn verhalen (99cm sprong uit stand, veelvoudig international en volleyballer van het jaar 1978!) altijd spectaculair waren? Toch herkende ik hem nauwelijks met die kale bovenlip. Wim, een advies voor jou als tegenprestatie van de energie die je ons gegeven hebt: laat die snor maar weer staan! En blijf vooral met volleybal bezig.

Een quote van de week? Laten we het een keer serieus houden. Het is uit meerdere kelen gekomen tijdens onze ‘clearing’ na de wedstrijd. Wat werkte er wel deze wedstrijd? Een volmondig ‘het resultaat’ (5 punten). Verder is het natuurlijk vreemd dat je 4 – 0 wint en toch wat ontevreden bent over het vertoonde spel. Desondanks, onze eerste uitoverwinning. En, André, sorry, maar dit keer was het wel gelul, maar toch 4 - 0.

Intussen heeft onze rappe statisticus Marcel Schröder gezorgd voor de feitjes van de wedstrijd van gisteren. Het was niet top, maar statistisch gezien was:

• Sybren de beste serveerder (ja, krijg nou wat)

• Dennis de beste passer (ja, krijg nou wat)

• Dennis ook de beste aanvaller (ok, dat is dan weer geen verrassing)

Mijn wat meer subjectieve ervaring was echter dat op de belangrijke momenten Peter Roosjen (aanval) deed wat hij moest doen en zo ook Ruben Wester (service).

Volgende week thuis tegen Pegasus. Interessant, want Pegasus is super goed bezig en staat qua verliespunten doodleuk op plek 1 (samen met Alterno). En met enige mazzel moeten er ‘waar is Bally’ prijzen mee naar Wageningen! Ik lust wel een Fristi. Dus…. Volgende week zaterdag 12 november, 18:30, de Vlinder, clash of the titans, starring Pegasus het gevleugelde paard en Scylla, het zeskoppige monster. Wordt het monster vertrapt of wordt het paard neergehaald? Komt het zien.

Groetjes,

TJ

Dat was een lekkere wedstrijd! En voor de Jelles onder ons: als je het persbericht wilt lezen, ga dan door tot onderaan deze pagina en klik op lees verder. Deze week probeer ik wel wat meer balans in zin en onzin te leggen… Je moet toch wat met kritiek.

Het is alweer twee seizoenen geleden, de laatste Scylla – TweeVV, toen nog in de regiodivisie. Destijds was TweeVV een makkelijke prooi en kwam slechts één set ternauwernood boven de 15 punten uit. Vorig seizoen zijn wat oude krachten teruggekeerd en heeft TweeVV de rechtmatige plek in de tweede divisie weer opgeëist. Nu staat er een leuke ploeg met jongens die goed kunnen volleyballen. Sowieso een goede ruil, TweeVV terug en bv. Warmenhuizen, A’dam en Volendam eruit. Kun je op de fiets i.p.v. 200km+ in je auto voor een leuk potje ballen en is er ook weer een echte streekderby!

Bij de wedstrijd was de tribune nu eens vol. Veel oude bekenden. Frank van Asch (TweeVV) die met zijn broer in het verleden ook bij Scylla gespeeld heeft (en die mij kennis heeft laten maken met Ramstein), heeft zijn trouwe aanhang in de vorm van zijn vader en moeder meegenomen. Vader Cees heeft altijd een boel energie in volleybal gestoken en was (is?) actief bij de jeugdopleiding. Zulke lui heb je nodig.

Nu we het over Cezen hebben.. Cees Neelis. Hij was de trainer die het losse zand van Scylla de tweede divisie in loodste en daar handhaafde ondanks veel blessureleed.

En dan zijn we weer in het heden, met Marcel van Zuylen en een ambitieuze ploeg die wil groeien. En een assistent, Marcel Schröder die elke week de quote van de week voor zijn rekening neemt. Opnieuw was het een ongelijke strijd. Ik laat het deze keer aan de lezer over welke quote van Marcel het moet worden, A of B:

A) Zo, dat wordt met de sneltrein terug naar Ede-Wageningen (na de 1^e set, 25-11)

B) Ik heb aambeien! Echt! Je mag ze zien! (na een reprimande van de 2^e scheids – hij moest zitten blijven – die vervolgens vies kijkend zo snel mogelijk weer terug naar haar plek liep na deze uitspraak..)

Verder dacht ik nog aan “met een kluitje terug naar ’t Riet”, maar een kluitje is meer dan 0 punten. Tegen TweeVV in een andere hal spelen dan in de Reehorst zal sowieso toch anders voelen, maar dat is voor de tweede helft van het seizoen.

Enniewee (wat nou verengelsing van de Nederlands taal), ik denk dat het publiek getrakteerd is op een mooie wedstrijd. Dat doen we thuis toch beter dan uit, of beter dan in Apeldoorn in ieder geval.

Oh, voordat ik het vergeet, ere wie ere toekomt. De scheidsrechters. Ja, de 1^e was streng op de techniek, maar wel consequent streng. Misschien wel té streng , maar het vereist moed om streng te beginnen en streng te blijven zonder een wedstrijd om zeep te helpen. Dat is vijf keer streng, ehh, zes keer in één alinea, ik lul te veel. Maar goed, ze lieten zich niet gek maken, zelfs niet door aambeien, en dat vind ik toch knap.

Nog een feitje, want dit is bij het mannenvolleybal niet zo gebruikelijk: Dennis serveerde 10 punten op rij en verdient daarom een eervolle vermelding. Daar koopt hij niets voor, maar ja, misschien dat hij het nog jaren met Google kan vinden.

En dan is het nu tijd voor het verslag! En een zalfje voor Marcel aub…

Groetjes,

TJ

PS André: geen gelul, 4-0.